چند گاهیست که با تو آشنا شده ام

و آن لحظه بود که عشق گمشده ی خود را یافتم

و آن دم بود که باران عشق برایم معنای دیگری پیدا کرد

شاید تو همان عشق کودکی باشی که در سبزینه ی خاطراتم نهفته بودی

شاید هم آن سیب سرخ

اکنو رنگین کمان هفت رنگ برایم هفتاد رنگ دارد.

و شاید هم به همین سادگی از پس تاریکی ها برون آمدم

و این آرامشی بود در میان غوغا

شاید تو یکی از خاطرات شیرین

نه....آن ستاره ی یلدا باشی

یا آن آرزوی گمشده

تو آن عشق ابدی هستی که در خانه ی امیدم جا باز کردی

می دانم که با تو می توان نیمه ی تاریک یک سرنوشت را روشن دید

و تو به من فهماندی که تعبییر یک رویا در دست سرنوشت است

و آن زمان بود که دیگر سایه های تردید برایم معنا نداشت

و جای آن حقایق شیرین برایم بهترین معنا بود

و تو به من آموختی که در آیینه ی شکسته هم می توان نگاهی در آیینه داشت

همیشه فکر می کردم که خانه ی عشق در دشت آرزوهاست

اما...تو گفتی: بوی خوش زندگی در رویای واقعیست

واین را یقین دارم که تو برایم تولدی دیگر هستی

نیمه ی تاریک یک زندگی با تو سفری داشتم به رویا

تو هر روز برایم سبزتر می شوی.......

پ.ن: دوستت دارم نیمه ی تنهاییم