فکر می کنی چشات چیه ؟ دو تا بلای معمولی
 چه جوریه مگه صدات ؟ یه جور صدای معمولی
 فکر می کنی تو چی داری که امثال من ندارن ؟
 فقط یه جور ناز و ادا و عشوه های معمولی
 وقتی ازت حرف می زنم دیگه نمی لرزه تنم
 تو هم یکی مثل همه ، تو آدمای معمولی
 اما نه طفلکی اونا ، از خیلی هاشون بدتری
 یه عاشق دمدمی و ، یه بی وفای معمولی
 اون قدیما یادم میاد فته بودم موهات طلاست
 نمی شیه زیرش بزنم ،‌ یه جور طلای معمولی
 بیا فقط یه بار ،‌ فقط یه بار کلاتو قاضی کن
 منم مث اونا بودم ؟ اون عاشقای معمولی ؟
 هر چی بودم دلت رو زد شعرا و عاشقونه هام
 رفتی سراغ کسی با مو و چشای معمولی
 من نمی گم آدم باید عاشق چشم و ابرو شه
 دردیه که خوب نمی شه با یه دوای معمولی
 کاش ولی لایقت باشه اونکه شبات مال اونه
 فقط می خوام دعا کنم یه جور دعای معمولی
 تو که شبات روز شدن و روزمو رنگ شب زدی
کاش لااقل بچه بودم با اون شبای معمولی
 کاش جای موندن توی عشق ،‌ تو مشق شب مونده بودم
 تو مشکل سفیدی اون کاغذای معمولی
 ما بدجوری بهم زدیم حسرت به دل موندم هنوز
 بیرون بریم با هم یه روز ، حتی یه جای معمولی
راستش می خواستم اولاش نقشی واست بازیکنم
 نقش یه دختر خوش بی اعتنای معمولی
 دیدی نقاب من چه زود ، افتادو من همون شدم ؟
 بازم همون دخترک بی ادعای معمولی
 راستی می گم شعرای اون از مال من قشنگتره ؟
 چی داره که من ندارم ، یه جور ادای معمولی
 فکر می کنم که راه به راه ،‌بهت می گه دوست داره
منو شکست نکردن ، همین کارای معمولی
خوب می دونم من تو دلم برات می مردم ولیکن
زیاد واست جالب نبود این گفتنای معمولی
 چه فایده هر چیزی که بود تموم شد و دیگه گذشت
اینم یه نامه کمتر از نوشته های معمولی
نمی دونم تو می خونیش یا که نگاش نمی کنی
 به خاطر تازگی ، اون وعده های معمولی
 همونا که اول می دن ،‌ به جز تو هیچکس به خدا
 یه حرف ساده ی دروغ ،‌یه بخدای معمولی
 اگه که خوندیشم بگو ، این مال یه غریبه بود
 یه لطف اگه داری بگو ، یه آشنای معمولی
 اما گه دیدی که نه زیادی اذیت می کنه
 بیا سراغ دختری با رویاهای معمولی
 منم می بخشمت آخه چاره ای جز این ندارم
 مث همیشه قهرا و باز آشتیای معمولی
 اگه نخواستی نامه رو ،‌تو رو خدا پس نفرست
 رو عادت همیشگیت ،‌با اون یه تای معمولی
 خواستم یه جور سادگیمو فقط بهت نشون بدم
 نامه تمیزه ولی با ، مداد سیای معمولی
 من خیلیم بد نبودم ، سعی می کنم بد نباشم
 خب بعضی وقتا بد می شم ، از اون بدای معمولی
 دیگه مزاحم نمی شم تو کاری با من نداری ؟
 تکیه کلام خودته ، این جمله های معمولی
 فقط یه چیزی دوس دارم به یه سوال جواب بدی
 غیر از تموم پرسشا و ، سوالای معمولی
 پشت چراغ چشم تو گل بفروشم تو می خری ؟
 بهم نگاه کن به چش یه جور گدای معمولی

دست گذاشتم رو یکی که یک فشون خاطر خواشن
همشون هنر دارن ، یا شاعرن یا نقاشن
یا که پشت پنجرش با گریه گیتار می زنن
یا که مجنون می شنو تو کوچه ها جار می زنن
دست گذاشتم رو کسی که عاشقم نمی دونست
سر بودم از خیلیا و لایقم نمی دونست
دست گذاشتم رو کسی که مجنونا دیوونشن
همه شاهزاده ها ، دربون دور خونشن
دست گذاشتم رو کسی که رنگ چشماش روشنه
شمشاد همسایمون پیش قدش یه سوزنه
دست گذاشتم رو کسی که طعم چشماش عسله
کمترین شعری که تو می شنوی از اون غزله
دست گذلشتم رو کسی که ماه ازش طلب داره
خورشید از شعله ی چشمای اونه که تب داره
دست گذاشتم رو یکی که همه دور و برشن
مردشن ، دیوونشن ، مجنونشن ، پرپرشن
دست گذاشتم رو یکی که عاشقاش زیادین
همه جورشو داره ، هم عجیبن ، هم عادین
دست گذاشتم رو یکی که نه سفیده نه سیاه
ظاهرش گندمیه ، به چشمم اما کیمیا
دست گذاشتم رو یکی که داشتنش خوابه هنوز
 کمترین شاگرد چشماش خود مهتابه هنوز
دست گذاشتم رو یکی که عادتش نساختنه
سرنوشت هر کسی که می خواد اونو ، باختنه
دست گذاشتم رو یکی که اون منو دوست نداره
من تو پاییزم و اون اهل یه جا ، تو بهاره
دست گذاشتم رو یکی که شعرمو گوش می کنه
آخرین بیت و می خونه و فراموش می کنه
دست گذاشتم رو یکی که کهکشون ، قایقشه
انقدر دوسش دارن ، هر کی خوبه ، عاشقشه
دست گذاشتن رو یکی که خندشم نفس داره
 تو تمام نقشه های خوب دنیا دس داره
دست گذاشتم رو یکی که دست گذاشته رو همه
ولی هر کسی رو که تو نشون بدی ، می گه کمه
دست گذاشتم رو یکی ، ما رو چه به فرشته ها
برو شاعر ، تو بمونو ، عشقو ، دست نوشته ها
دست گذاشتی رو کسی که از تو خندش می گیره
اینا رو دلم می گه ، می گه و بعدش می میره
دست گذاشتن رو کسی آسونه اما ساده نیست
 توی اینجور بازیا ، خوب همیشه اراده نیست
می نویسم که دیگه رو هیچکی دست نمی ذارم
ولی نه دروغه من هنوز اونو دوستش دارم
دست گذاشتم حالا رو قلبمو ، چشامو ، سرم
تا مث تو قصه ها ، از یادم اونو ببرم
ولی دست ، عاقلتر مونده روی همین یکی
چرا من بذارمش رو سر و چشام ، الکی